در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١١٨ - چهارم موضع ائمه اهل بيت(عليهم السلام) در قبال قرآن موجود
آگاه باشيد! كه قرائت بدون تدبّر، خيرى در آن نيست و آگاه باشيد! كه عبادت بدون تفقّه، خيرى در آن نيست.
روشناستكه تلاوت و تدبّرى كه امام (ع) بدانها سفارش مىكند، در همين قرآن امكانپذير است، نه در غير آن.
و: آن حضرت در توصيف قرآن مىفرمايد:
جَعَلَهُ الله رَيَّاً لعطش العلماء و ربيعاً لقلوب الفقهاء و محاجَّاً لطرق الصلحاء و دواءً ليس بعدَهُ داءٌ و نوراً ليس مَعَهُ ظلمة.[١]
خداوند، آن را سيراب كننده عطش علما و بهار قلبهاى فقها و روشن كننده طريق صلحا قراردادهاست و دوايى است كه بعد از آن، دردى نيست و نورى است كه همراه آن ظلمتى نيست.
٢- حضرت امام حسن مجتبى (ع) در توصيف قرآن مىفرمايد:
إنّ هذا القرآن فيه مصابيح النور و شفاء الصدور، فليجل جال بضوئه وليلجم الصفة، فانّ التلقينحياة القلب البصير كما يمشي المستنير في الظلمات بالنور.[٢]
همانا در اين قرآن، چشمههاى نور و شفاى قلبهاست، پس هركس بايد در زير نور آن حركت كند و خود را با قرآن هماهنگ كند و بداند كه تلقين، سرمايه حيات قلب بصير است؛ چنان كه فرد در تاريكى به كمك نور حركت مىكند.
[١] - نهج البلاغه: خطبه ١٩٨؛ شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد: ١٠/ ١٩٩.
[٢] - بحارالانوار: ١١٢: ٧٨.