در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
پيشگفتار
٢١ ص
(٤)
فصل اول تدوين قرآن در عصر پيامبر(ص)
٢٧ ص
(٥)
رواياتى كه به جمعآورى قرآن در زمان ابوبكر اشاره مىكند
٣٠ ص
(٦)
فصل دوم جمعآورى قرآن در عصر رسول خدا(ص)
٣٥ ص
(٧)
فصل سوم بررسى احتمالات وقوع تحريف
٤٩ ص
(٨)
بررسى حالت اول احتمال وقوع تحريف در زمان شيخين به صورت تصادفى
٥٠ ص
(٩)
بررسى حالت دوم وقوع تحريفدرزمان شيخين بهصورت برنامهريزى شده
٥٤ ص
(١٠)
بررسى حالت سوم وقوع تحريف در زمان عثمان
٥٦ ص
(١١)
بررسى حالت چهارم وقوع تحريف در زمان بنىاميه
٥٨ ص
(١٢)
نتيجه
٥٩ ص
(١٣)
فصل چهارم تصريحات علماى اسلام بر سلامتى قرآن از تحريف
٦١ ص
(١٤)
فصل پنجم عوامل ايجاد شبهه تحريف و گسترش آن
٧٧ ص
(١٥)
فصل ششم موضعگيرى در قبال روايات تحريف
٧٩ ص
(١٦)
اول موضعگيرى در قبال روايات تحريفى كه در منابع عامه آمده است
٧٩ ص
(١٧)
قسم اول رواياتىكه سوره يا آياتىرا ذكر كرده
٧٩ ص
(١٨)
الف سوره احزاب، معادل سوره بقره است
٧٩ ص
(١٩)
ب لو كان لابن آدم و اديان
٨٠ ص
(٢٠)
ج سورههاى خلع و حفد
٨٢ ص
(٢١)
د آيه رجم
٨٣ ص
(٢٢)
ه - آيه جهاد
٨٥ ص
(٢٣)
و آيه رضاع كبير در ده مرتبه
٨٥ ص
(٢٤)
اقسام نسخ و چگونگى نسخ تلاوت
٨٨ ص
(٢٥)
بطلان نسخ تلاوت
٩٢ ص
(٢٦)
قسم دوم رواياتى كه بر لحن(اشتباه نحوى) و تغيير دلالت مىكنند
٩٤ ص
(٢٧)
قسم سوم رواياتى كه بر زياده دلالت مىكنند
١٠٠ ص
(٢٨)
دوم موضعگيرى در قبالروايات تحريفكه درمنابع شيعىآمدهاست
١٠٣ ص
(٢٩)
دسته اول رواياتى كه در آنها لفظ«تحريف» به كار رفته است
١٠٣ ص
(٣٠)
دسته دوم رواياتى كه مىگويد بعضى از آيات، شامل اسامى ائمه(عليهم السلام) بوده و اين اسامى حذف شده است
١٠٤ ص
(٣١)
دسته سوم رواياتىكه توهم وقوع تحريف به زياده و نقصان در قرآن را ايجاد مىكنند
١٠٨ ص
(٣٢)
دسته چهارم رواياتى كه مىگويد در قرآن اسامى مردان و زنانى بوده است كه حذف شده است
١١١ ص
(٣٣)
سوم چرا محدثان، اين روايات را در كتابهاى معتبر نقل كردهاند، در حالى كه بيانگر آرا و نظرات آنان نبوده است؟
١١٣ ص
(٣٤)
چهارم موضع ائمه اهل بيت(عليهم السلام) در قبال قرآن موجود
١١٥ ص
(٣٥)
چكيده بحث
١٢٥ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١١٥ - چهارم موضع ائمه اهل بيت(عليهم السلام) در قبال قرآن موجود

چهارم: موضع ائمّه اهل بيت (عليهم السلام) در قبال قرآن موجود

اخبار بسيارى از ائمّه اهل‌بيت (عليهم السلام) روايت‌گرديده است مبنى بر اين كه قرآن موجود، همان قرآنى است كه بر پيامبر اكرم (ص) نازل گرديده است.

اگر به سفارشها، وصيّتها و سخنان اهل بيت (عليهم السلام) توجّه‌كنيم، مى‌بينيم كه اين را محور اصلى براى استدلال به احكام، تربيت مردم و تبيين قواعد تفسيرى، يا فقهى قرار داده‌اند و مردم را به تلاوت، حفظ و تدبّر در آيات قرآنى، تشويق و تحريض كرده‌اند. همينها نشانه نهايت اهتمام و توجّه ائمّه (عليهم السلام) به همين قرآن موجود مى‌باشد و الّا اين اخبار صحيح نبود.

در اين جا به برخى از سخنان ائمه (عليهم السلام) اشاره مى‌شود:

١- حضرت على (ع) مردم را به قرآن سفارش كرده و علوم آن را بيان فرمودند. همين دليل بر اين است كه قرآن موجود در دسترس مردم، همان قرآن نازل شده بر رسول خدا (ص) است. آن حضرت مى‌فرمايد:

الف:

كتاب ربّكم فيكم، مبيّناً حلاله وحرامه و فرائضه و فضائُلُهُ وناسِخُهُ و منسوخه و رخصه و عزائمه و خاصّه و عامّه و عبره و أمثاله و مرسله و محدوده و محكمه و متشابهه، مفسّراً مجمله و مبيّناً غوامضه، بين مأخوذ ميثاق علمه، و موسَّع على العباد في جَهْلِهِ، و بين مثبت في الكتاب فرضه، و معلومٌ في السّتةِ نسخه، و واجبٌ في السنَّةِ أخذه و مرخَّصٌ في الكتاب تركه، و بين واجب بوقته و زائل في‌