دوره ها و پيشگامان بيدارى اسلامى معاصر - اراکی، محسن - الصفحة ١٥١ - سوم مسئله رهبرى

سخنرانان مذهبى و دست‌اندركاران شعاير و مراسم حسينى خواسته بود مردم را با خطراتى كه اسلام و ايران را تهديد مى‌كند، آشنا سازند و يادآور شوند در اين زمان آن چه بر سر اسلام و مسلمانان مى‌آيد و به ويژه خطر اسرائيل براى اسلام و امت اسلامى هرگز دست كمى از حكومت اموى كه مرتكب جنايت قتل امام (ع) و ياران وى شد و در پى ريشه كن ساختن اسلام بود، ندارد.[١]

ايران طى ماه محرم آن سال به صحنه‌اى تمام عيار از انقلاب و قيام عليه رژيم و اشعار بر اين كه نظام استبدادى تجسمى از طغيان امويان در مقابله با پيامبر خدا (ص) و اهل بيت است، تبديل شده بود. حركت انقلابى در ميان توده‌ها در روز عاشورا به اوج خود رسيد. مردم خواستار سرنگونى شاه شدند و ديكتاتورى ددمنشانه آن را محكوم كردند و همبستگى خود را با امام خمينى (قدس سره) و آمادگى خود را براى فداكارى و جان‌فشانى در راه تحقق اهداف مقدس وى اعلام داشتند. امام خمينى (قدس سره) اعلام كرد كه در روز عاشورا در مدرسه فيضيه قم در برابر مردم به سخنرانى خواهد پرداخت؛ رژيم شاه به هر شكلى تلاش كرد تا ايشان را از اين كار بازدارد؛ ولى امام خمينى (قدس سره) ضمن تأكيد بر ضرورت سخن گفتن با مردم در اين روز به هر قيمت زير بار خواست رژيم مبنى بر لغو سخنرانى نرفت. ده‌ها هزار نفر براى استماع سخنان ايشان در مدرسه فيضيه و اطراف‌

[١] . حميد روحانى؛ نهضت امام خمينى، ج ١، ص ٤٢٩.