دوره ها و پيشگامان بيدارى اسلامى معاصر - اراکی، محسن - الصفحة ١٤٦ - سوم مسئله رهبرى

خود مى‌خواست توده‌هاى مردم را در آن مورد خطاب قرار دهد. در نتيجه پيام مزبور پيام مسخره‌اى از آب درآمد كه در آن به علماى قم حمله‌ور شد و آن‌ها به ارتجاع و عقب‌ماندگى توصيف گشتند و هم‌زمان از انقلاب سفيد تجليل و تمجيد به عمل آمد؛ پس از آن و بى آن‌كه كمترين حمايت مذهبى و مردمى را جلب كند، دست از پا درازتر به تهران بازگشت. دو روز پس از سفر شاه به قم يعنى در تاريخ ششم بهمن ماه ١٣٤١ (٢٦ ژانويه ١٩٦٣) رژيم شاه رفراندوم همگانى مورد نظر خود را در پناه حضور گسترده نيروهاى امنيتى و پليسى و به رغم تحريم كاملى كه علما و نيروهاى سياسى اعلام كرده و توده‌هاى مردم نيز با اين تحريم همبستگى و همراهى نشان داده بودند، برگزار كرد.

پس از آن امام خمينى (قدس سره) با علماى بزرگ قم نشستى داشت كه طى آن بيانيه مهمى مشتمل بر تاكيد علما بر رد رفراندوم، استدلالى حقوقى و مذهبى در مخالفت به اصطلاح انقلاب سفيد شاه با قانون اساسى و منافع ملت و احكام شرع صادر كردند. از آنجا كه اين بيانيه را ٩ تن از علماى بزرگ ايران امضا كردند به بيانيه نه امضايى معروف شد. امضا كنندگان عبارت بودند از:

١. روح الله موسوى خمينى (قدس سره)؛

٢. محمدرضا موسوى گلپايگانى؛

٣. محمد كاظم شريعتمدارى؛