دوره ها و پيشگامان بيدارى اسلامى معاصر - اراکی، محسن - الصفحة ١٤٧ - سوم مسئله رهبرى

٤. محمد موسوى يزدى (معروف به داماد)؛

٥. مرتضى حسينى لنگرودى؛

٦. احمد حسينى زنجانى؛

٧. سيدمحمدحسين طباطبايى؛

٨. هاشم آملى؛

٩. مرتضى حائرى.

امام خمينى (قدس سره) به سخنرانى‌هاى انقلابى خود ادامه داد و از هر فرصتى براى سخن گفتن با مردم و توضيح مقاصد ننگين حكومت شاه و خواب‌هاى نامباركى كه براى دين و دين‌داران و كشور و مردم ديده است، بهره مى‌گرفت.

با نزديك شدن به تعطيلات عيد نوروز امام خمينى (قدس سره) با ديگر علما به توافق رسيد تا عيد نوروز آن سال را به خاطر مصيبت وارده در مخالفت آشكار با دين و سركوبى مؤمنين و تحميل سلطه بيگانگان، عزاى عمومى اعلام كنند. وى اعلاميه انقلابى شديداللحنى صادر كرد كه در آن رژيم شاه و مقاصد ننگين آن در ستيز با دين و علما و هتك مقدسات و زمينه‌سازى براى تسلط و نفوذ بيگانگان بر منافع و سرنوشت ملت محكوم و عيد نوروز به عنوان عزاى عمومى اعلام شده بود. اين اعلاميه بازتاب وسيعى در ميان مردم و به ويژه روشنفكران ايران داشت.

در روز ٢٥ شوال ١٣٨١ (دوم فروردين ماه سال ١٣٤٢)