قوانين زندگانى انسان در قرآن - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٩ - توضيحى در مورد غرايز

٣. دفع ضرر از خود و آنچه و كسى كه به او تعلق دارد بمقدار ضعف و شدت تعلق مذكور

٤. حب رياست كه پس از محبت به ذات و غريزه جنسى از همه غرايز بيشتر است و در طول تاريخ صدها هزار يا ميليونها تن قربانى اين راه شده و در بين قربانيان پدر، پسر، زن و برادر و امثال آنها وجود دارد و هزاران تن براى رسيدن به آن جان شيرين خود را فدا نموده اند و اين قربانى ادامه خواهد داشت.

٥. حرص.

٦. طمع.

٧. بخل.

٨. تكبر و استكبار و خود خواهى و خود بينى.

٩. استخدام ديگران براى منافع خود.

١٠. محبوب بودن در نظر ديگران.

١١. دوست داشتن عقايد و آراى خود و كارهاى خود و ترجيح دادن آنها بر عقايد و آراء و افعال ديگران.

١٢. مدح و ثنا شنيدن خود از زبان ديگران.

١٣. خود را واجد صفات خوب دانستن.

١٤. دوست داشتن كمال و كاملين.

١٥. تنفر از افعال و صفات زشت ديگران.

١٦. رياء كارى و سمعه.

١٧. پوشانيدن معايب و نواقص خود.

١٨. پناه بردن به خيالات در موقع شكست.

١٩. باليدن به پدران و اجداد و قوم و وطن.