قوانين زندگانى انسان در قرآن - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٠٠ - دين و عقل

إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ‌ (انبيا آيه ١٠٧) به فرض دلالت عالمين بر جن و انس و ملك و حيوان، همه را شامل مى شود ولى قدر مسلم اين كلمه كه بيشتر از هفتاد مرتبه در قرآن تكرار شده با استناد پاره اى از قراين و شواهد در برگيرنده همه اقسام انسانها است و مشكل است كه شامل همه زنده جانهاى عاقل و نيمه عاقل گردد. و الله عالم.

آيه هاى ٢٩ و ٣٠ سوره احقاف و قسمت عمده سوره جن دلالت دارد كه جمعى از جنيان، قرآن خواندن پيامبر (ص) را شنيدند سپس به سوى قوم خود باز گشتند و آنان را به نزول قرآن خبر داده و دعوت كردند تا به آن ايمان بياورند. از اين آيات بدست ميآيد كه جنيان بعد از بعثت پيامبر موظف بودند به آن حضرت ايمان بياورند. ولى آيه مباركه ١٣٠ سوره انعام: يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ أَ لَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آياتِي وَ يُنْذِرُونَكُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا. دلالت دارد كه رسولانى از خود جن و انس براى هر كدام آنان آمده اند. ممكن است بگوييم جن تا بعثت خاتم النبيين از جنس خود رسولانى داشته اند ولى پس از بعثت آن حضرت (ص) مامور بوده اند تا به دين اسلام عمل نمايند. و الله العالم.

در مورد ملائكه آسمانى و زمينى دليلى معتبر بنظر نرسيده كه احكام خود را از كجا بدست مى آورد. آيه هاى مباركه: إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ مُطاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ‌ (سوره تكوير/ آيه ١٩، ٢٠، ٢١) دلالت دارد كه جبرئيل؛ رسول كريم، فرمانده امين و صاحب قدرت است. ظاهراً رسول بودن او به لحاظ آوردن قرآن براى پيامبر اكرم است و دلالتى بر رسالت او براى ملائكه ندارد و ممكن است فرماندهى نافذ او در امور تكوينى و نظام داخلى ملائكه باشد نه در پيام الهى و تبليغ احكام شرعى به آنان. والله العالم.