قوانين زندگانى انسان در قرآن - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٦٤ - قانون يكصد و چهل و يكم زندگانى رشك بردن

اين ممنوعيت از حقوق بشر اسلامى است و انگيزه جمعى از غربيها در تجويز اين عمل، بطوريكه دكتوران نوشته اند تنها آزادى جنسى زنان در اعمال جنسى مى باشد كه بسيار زشت و غير انسانى مى باشد.

قانون يكصد و چهل و يكم زندگانى: رشك بردن‌

اين قانون سلبى نه تنها در سنت شريفه كه در قرآن مجيد نيز مورد نكوهش قرار گرفته، رشك (حسد) اولا براى صاحب آن رنج فراوان ببار مى آورد و هميشه آتش حسد در سينه رشك بر، مشتعل است و زندگانى او بسيار به سختى و مشقت مى گذرد و ثانيا غالبا براى طرف مقابل درد سرهاى فراوانى از جانب حاسد، فراهم مى گردد كه گاهى به حد خطرناكى مى رسد و جان او را مى گيرد.

رشك و رقابت باهم ارتباطى ندارد اولى قانون سلبى و تا حدودى كه در فقه نوشته ام حرام است و معناى آن آرزوى زوال نعمت از غير است كه غالبا به افترا و تهمت و توهين فرد محسود (حسد برده شده) منجر مى شود.

دومى بمعناى آرزو كردن مثل نعمت ديگرى براى خود است بدون اينكه زوال آن را از فرد دارنده آن آرزو كند. رقابت و مسابقه مطلوب است و در امور خيريه، قرآن آن را بنام مسابقه و مسارعه مورد امر قرار داده است.