قوانين زندگانى انسان در قرآن - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٦١ - قانون يكصدو سى ششم زندگانى تصرف در اموال مردم بدون رضاى آنان

پاره اى از مصاديق اين قانون سلبى:

١. كمك به قاتل در قتل مردم.

٢. كمك به دزدها در دزدى.

٣. كمك به رشوه گيرى و اختلاس اموال بيت المال.

٤. كمك به ظالم بر ضرب و جرح مردم.

٥. كمك به او در توهين وتحقير و آبرو ريزى مردم و امثال اينها.[١]

قانون يكصدو سى ششم زندگانى: تصرف در اموال مردم بدون رضاى آنان‌

تصرف درمال مردم هرچند بى ضرر باشد جايز نيست مانند اينكه در زمين مردم بنشيند يا بخوابد و يا نماز بخواند.

وقتى اين گونه تصرف حرام باشد خوردن و تلف كردن و غصب كردن و دزديدن آن به طريق اولى ممنوع است و احترام به اموال مردم امنيت اجتماعى را بيمه مى كند.

بلى انتفاع مردم به مال مردم جايز است. مثلا در خانه خود، استفاده از نور چراغ همسايه و يا از سايه درختان ديگر و از مناظر زيباى ساختمانهاى ديگران بدون اجازه آنان جايز است.

[١] ١. حدود الشريعه ج ١/ ٤٩١ و صفحات ما بعد آن