قوانين زندگانى انسان در قرآن - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٥٣ - نتيجه مطالب اين كتاب

ثالثا ضرر رسانيدن به مال ديگران موجب ضمان مثل يا قيمت آن مى شود، وضرر رسانيدن به بدن انسان موجب ديه مى گردد. در تبيين قاعده لاضرر و لاضرار كتابهاى جداگانه نوشته شده و احكام زيادى دارد.

مساله‌

بر اساس علم طب و مسايل جديد اگر پدر و مادرى بفهمند كه اگر فلان غذا را بخورند يا فلان كار را انجام دهند فرزند شان به قانون توارث ناقص مى آيد آن غذا يا آن كار بر پدر و مادر حرام مى شود، هرچند هنوز نه فرزند وجود دارد و نه ضرر و نقص جسمى و يا نقص فكرى و روانى او. حقوق انسان قبل از وجود او شروع مى شود و بعد از مردن هم باقى مى ماند.

مثلا افترا بستن و توهين كردن به انسان مرده به همان اندازه انسان زنده حرام است توهين به قبر او جايز نيست و امثال اينها.

قانون صد و بيست و چهارم و پنجم زندگانى: تعلم و بكارگيرى صناعاتى كه نظام زندگى بر آن متوقف است‌

ياد گرفتن و بكارگيرى همه صناعاتى كه نظام زندگانى انسان بر آنها استوار است و بدون آنها چرخ زندگانى از چرخش خود مى ايستد بر همه مكلفين از زن و مرد واجب كفايى مى باشد؛ واجب كفايى آن است كه وجوب و لزوم آن بر عهده همه مكلفين قرار دارد ولى اگر جمعى به مقدار كفايت به آن قيام كنند از عهده ديگران ساقط مى شود، و اگر كسى به آن به مقدار كافى قيام نكند همه افراد بشر كه توانايى و استعداد پرداختن به‌