قوانين زندگانى انسان در قرآن - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٤٠ - قانون نود و ششم زندگانى هم جنس گرايى

قانون نود و ششم زندگانى: هم جنس گرايى‌

اين قانون هم كه قرآن كريم بر سلبى بودن آن تاكيد كرده براى سلامتى انسان ضرر دارد ولى غرب نمى تواند از منجلاب فساد آن خود را بيرون بكشد.

قانون نود وهفتم زندگانى: قصاص پايه محكم حيات است‌

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصاصُ فِي الْقَتْلى‌ ... وَ لَكُمْ فِي الْقِصاصِ حَياةٌ يا أُولِي الْأَلْبابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ‌ (بقره/ ١٧٨ و ١٧٩)

قتل يك انسان بدون موجب (همانند قتل نفس ديگر و تباهى در روى زمين و ساير موجبات قتل) گناه بسيار بزرگى است و به منزله قتل همه مردم تلقى شده است‌[١]. اگر قصاص تشريع نشود قتل نفوس و تجاوز به زنان و تباهى و فساد در زمين به امنيت عمومى خلل وارد مى كند. آنچه كه جمعى از غربى ها در رد قصاص گفته اند، اشتباه مى باشد.

[١] مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً( مائده/ ٣٢) مراد از تشبيه قتل يك فرد به قتل همه مردم طبق حديثى اين است كه او را در جايى از دوزخ مى برند كه اگر همه را مى كشت همان جا مى بردند،( جاييكه مخصوص قاتلان است) هر چند كيفيت عذاب اين دو مختلف مى باشد.