قوانين زندگانى انسان در قرآن - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٨ - قانون هشتاد و هشتم زندگانى تبهكارى در زمين

٤- اشاعه مرض لاعلاج ايدز و امثال آن ها (از نوع واگير).

٥- توليد اسلحه مخرّب يا استعمال آن براى اهداف سياسى يا اقتصادى.

٦- اختلاس اموال ملى توسط دولت ها يا دولت هاى خارجى.

٧- نابودى مواد خوراكى زراعى و امثال آن.

٨- ايجاد قحطى مصنوعى.

٩- مسموم كردن آب هاى آشاميدنى يك شهر.

١٠- جلوگيرى از توليد مواد طبى كه براى تداوى مريضان لازم است.

١١- محاصره اقتصادى ملت ها از معاملات مواد مهم حياتى به منظور پذيرفتن سيادت ابرقدرت ها.

١٢- تقويه نظامى و اقتصادى جنگجويان شرير داخلى.

١٣- اعزام جنگجويان شرير خارجى به منظور نابودى نظام يك كشور يا يك شهر.

١٤- فروش اسلحه به دو طرف نزاع به منطق روز «هر طرف كه شود كشته سود ما باشد».

١٥- ترويج هم جنس بازى و زنا و ميخانه ها و رقاصه خانه ها و فيلم هاى ضد اخلاقى.

١٦- نابود كردن كارخانه هاى توليدى كه مورد احتياج مردم است.

١٧- افشا كردن اسرار يك دولت كه براى كشور و مردم آن خطرناك است.

١٨- ترسانيدن مردم به وسائل مختلف جديد، خصوصا براه زنى دريايى و زمينى و هوايى.

١٩- ايجاد خلل در افكار و عقول مردم به وسائل جديد امروزى.