عاشورا و اهميت دين - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦١ - فلسفه عزادارى

عده اى از برادران محترم ما چقدر ساده لوح اند كه مى گويند عزادارى سه روز است و بعد از سه روز بدعت است. چقدر ساده لوحى!

ما براى امام حسين گريه نمى كنيم زيرا امام حسين (ع) شهيد شد و به بالاترين درجه قرب الهى رسيد، يزيد با آن كفرى كه داشت به درجات و دركات جهنم رسيد كه اينك روحش در برزخ گرفتار است. قضيه آنها گذشته و ما براى امام حسين (ع) عزادارى نمى كنيم بلكه ما مى خواهيم امر به معروف ونهى از منكر كنيم. ياد از حسين (ع) ياد از پيغمبر (ص) و دين و شريعت پيغمبر (ص) است. گريه براى امام حسين (ع) گريه بر مظلوميت دين پيامبر (ص) است.

ما مى خواهيم مشكلات زندگى خود را كه امروز به بن بست رسيده ايم از بركت خون هاى مطهرى كه در كربلا ريخته شد از پيش روى خود برداريم، ما مى خواهيم دين را ترويج كنيم، همان دينى كه مانند نورخورشيد و آب و هوا به آن محتاجيم. بعلاوه كه حرمت عزادارى بعد از سه روز در فقه اهل بيت (ع) ثابت نيست.

نعوذبالله حتى اگر قرآن مى گفت: قيامت نيست و دوزخ و بهشت هم وجود ندارد بازهم بر ما واجب بود كه به اين دين عمل كنيم. زيرا اولًا فرمان خدا بود و ثانياً ما در زندگانى دنيايى مان به اين دين‌