عاشورا و اهميت دين - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٦ - عدالت اجتماعى
١٤٣٣ ه. ق است و عاشوراى حسينى در سال شصت و يك هجرى بوده است. يكهزار سيصد و هفتاد و دو سال از عاشورايى كه پيغمبر برايش گريه كرد، مى گذرد، احتمالًاپيغمبر اكرم (ص) اولين كسى بوده كه براى امام حسين (ع) گريه كرده.
جبرئيل مى آيد و خاك كربلا را مى آورد و مى گويد يا رسول الله! هر وقت كه اين خاك بخون تبديل شد فرزند تو شهيد مى شود.
اينها رواياتى است كه دانشمندان محترم اهل سنت آنها را نقل كرده اند. رواياتى را كه دانشمندان اهل سنت نقل كرده اند شايد بيشتر از روايات ما (شيعه) باشد، ما نبايد امام حسين (ع) را منحصر به شيعه بدانيم بلكه امام حسين (ع) متعلق به همه است؛ وقتى مى گويم: «همه»؛ يعنى «همه بشريت». در ادامه خواهم گفت كه چطور مربوط به بشريت مى باشد؟
در يك برنامه راديويى، شخصى از بى بى سى پرسيد آيا در غرب كسى پيغمبر اسلام (ص) و حضرت على (ع) را مى شناسد يا خير؟ (معلوم است كه آدم ساده اى بوده كه اينگونه سوالها را مى كرده است) بى بى سى جواب داد: در غرب كسى پيغمبر و على را نمى شناسد، [!!] ولى امام حسين [ع] را به عنوان يك مبارز مى شناسند، بنابراين غربيها نيز امام حسين (ع) را مى شناسند و او را بعنوان يك مبارز راه آزادى و عدالت اجتماعى مى شناسند، چون يكى از اهداف عمده قيام امام