عاشورا و اهميت دين - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٦ - پيروزى حسين بن على (ع) در نجات دين
خطر بود. دينى كه پيغمبراكرم (ص) سالها براى آن رنج و زحمت كشيد و خونهاى زيادى در راه اين دين ريخته شده بود.
امام حسين (ع) ديد كه يك سگباز شرابخوار فاسق و فاجر، دين را به تمسخر گرفته و قصد دارد دين پيغمبر را نابود كند و مى خواهد يكباره فاتحه اسلام را بخواند. بر خود واجب دانست كه قربانى دين شود؛ چون پيغمبر قربانى دين شد. امام حسين (ع) بايد حركت مى كرد و حركت هم كرد و با اين حركتش پيروز هم شد.
چگونه پيروز شد؟ بعد از شهادت امام حسين (ع)، يزيد ديگر نتوانست اشعار كفرآميز خود را بخواند؛ زيرا فهميد كه افكار عمومى بيدار شده و مسلمانان از او سلب اعتماد كرده اند و خلافت بنى اميه مورد اعتماد مسلمانان نيست و چهره زشت بنى اميه براى مسلمانان روشن شده است.
بعد از شهادت حسين بن على (ع) (مى گويند) يزيد سقاء خانه ها را درست كرد و به مردم آب مى داد، يك موضوع ديگر كه من شخصاً در تاريخ نديده ام اين است كه چه كسى قرآن را سى جزء درست كرد؟ در احاديث نيز نيامده است و در زمان پيغمبر و أئمه (ع) نيز قرآن سى جزء نبوده است، البته چيزى از قرآن كم و زياد نشده است ولى اين سؤال وجود دارد كه چه كسى قرآن را به سى جزء تقسيم كرد؟ برخيها ادعا نموده اند كه يزيد اين كار را از روى تقيه انجام داد تا خود را مسلمان معرفى كند ولى كسى فريب او را نخورد.