تصويب قانون اساسى در لويه جرگه - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٦ - ١٧ - ماده بيست و نهم
بنابراين جمله (اعم از زن و مرد) چه ذكر شود و چه ذكر نشود اثرى جز آرامش روانى براى زنان ندارد.
١٥- ماده بيست و چهارم
آزادى حق طبيعى انسان است، اين حق جزء آزادى ديگران و مصالح عامه كه توسط قانون تنظيم ميگردد حدودى ندارد ....
من در كميسيون قانون اساسى به جمعى از اعضاى محترم آن گفتم پيش از كلمه (آزادى) كلمه (حق) را اضافه كنند زيرا آزادى كه موجب تضييع حقوق ديگران گردد ممنوع است. آنان هم به پيشنهاد من موافقت كردند ولى در موقع طبع مسامحه يا غفلت كردهاند پس آزادى چهار حد دارد، حقوق ديگران، آزادى ديگران، حقوق عامه و دستور شرعى به حكم ماده سوم قانون اساسى.
١٦- ماده بيست و هشتم
... هيچ افغانى به سلب تابعيت و يا تبعيد در داخل يا خارج افغانستان محكوم نميشود.
نفى تبعيد را ميشود مخالف آيه مباركهاى كه درباره جزاى محارب و مفسد آمده است، دانست:" إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ .... أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ."
١٧- ماده بيست و نهم
تعذيب ممنوع است ... تعيين جزايى كه مخالف كرامت انسانى باشد ممنوع است.