تصويب قانون اساسى در لويه جرگه - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٩ - ٣٢ - ماده يكصد و چهارم

فصل پنجم شوراى ملى‌

٣١- ماده هشتاد و چهارم‌

اختلاف مدت عضويت اعضاى مشرانو جرگه (مجلس سنا) به چهار سال و سه سال و پنج سال راى نياورده بود و تنها پيشنهاد يك عضو كميسون قانون اساسى در كميسون تفاهم بود و به نظر من هيچ اعتبارى ندارد و به ذهن قيام‌كنندگان ساعت اخير لويه جرگه هم خطور نكرده است.

٣٢- ماده يكصد و چهارم‌

هر دو مجلس شوراى ملى در وقت واحد بصورت جداگانه جلسه ميكند.

معناى اين عبارت اين است كه دو مجلس مذكور نميتواند در دو روز جلسه كنند مثلا ولسى جرگه در روز شنبه و مشرانو جرگه در روز يكشنبه. بلكه جمله فوق از تشكيل جلسه يك مجلس قبل از ظهر و جلسه ديگر پس از ظهر جلوگيرى ميكند، بنابراين قيد (در وقت احد) يكنوع تضييق غير معقول و بى‌مورد است. من اين ايراد را در كميسون تفاهم نمودم و جواب درستى از كسى نشنيدم.