اقتصاد معتدل - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٢ - (سيستم عوامل اقتصادى)

خلاصه در اقتصاد اسلامى بكار و كاريگر از همه بهتر حصه داده شده زيرا سهم خالص يا مزد خالص دارد درحاليكه ضرر و خساره باو هيچ متوجه نيست.

(٢) سرمايه (يا ملكيت) در اسلام براى سرمايه فقط سهم در سود توليد دارد ولى با تحمل ضرر، و سود ثابت بدون ضرر ربا است كه در اسلام شديدا ممنوع و حرام است.

(٣) ابزار توليد كه سود ثابت دارد (بوسيله اجاره دادن آن) و حصه در سود حاصله ندارد.

از مطالب فوق نتيجه گرفته ميشود كه كار در اقتصاد اسلام داراى سه امتياز است: حصه مزد. مصونيت از خساره و سرمايه‌دارى يك امتياز است. حصه با تحمل ضرر و خساره و اسباب و ابزار از كار نيز داراى يك امتياز است كه سود ثابت باشد.

(در سوسيالستى كار يا سود ثابت دارد (مزد) يا حصه از سود با تحمل ضرر درحاليكه در سيستم سرمايه‌دارى سرمايه سود ثابت (رباء) يا حصه از سود با ضرر دارد و كار و ابزار توليد) فقط سود ثابت دارد (مزد و بهاء اجاره) از بيانات بالا دانسته ميشود كه اسلام بكار از همه عوامل توليد بيشتر اهميت ميدهد و كاريگر در اقتصاد اسلامى بهتر از اقتصاد سوسيالستى و كمونستى مورد عنايت و رعايت قرار گرفته و اما اينكه اين سه عامل توليد از نظر امتياز در اقتصاد اسلامى چرا متفاوت است. اينك از زبان يكى از دانشمندان فلسفه آنرا بشنويد او ميگويد در توليد يك چيز خلق و ايجادى صورت نميگيرد بلكه مواد خام از طبيعت گرفته ميشود و با كار فايده جديد و وصف تازه در او ايجاد شده به صورت يك ثروت اقتصادى در مى‌آيد و بنابرين هرچيز باارزش و قابل استفاده‌اى از تركيب طبيعت و كار بوجود آمده است خواه اين شى به‌خودى‌خود مصرف شود يا در راه توليد يك ثروت ديگر بكار افتد و صورت سرمايه و يا ابزار توليد بيدار كند.