مونس جان - حسین انصاریان - الصفحة ٨١

الهى، اى آن كه خانه با عظمت هستى را بپا كردى، اى آن كه براى اجر پاكان و عذاب ناپاكان خانه آخرت را بنا كردى، اى آن كه در نشان دادن آثار قدرتت غوغا كردى، اى آن كه بندگان را براى رسيدن به سعادت مشرف به صلا كردى، اى آن كه به وعده هايت وفا كردى، ستمكاران را فنا كردى، در كامم عاشقان شربت ولا كردى، عصاى چوبين اژدها كردى، قلب عارفان پر از نور و ضيا كردى‌

دلم آشفته كوى تو باشد مشامم زنده از بوى تو باشد

يكى مست از مى جام تو هستم اگر چه بنده اى بى پا و دستم‌

انيس شام يار من توئى تو دل و دلدار و يار من توئى تو

نخواهم رفت از اين در جاى ديگر بجز رايت ندارم راى ديگر

بشوى از دفترم خط گناهان خدايا اى پناه بى پناهان‌