مونس جان - حسین انصاریان - الصفحة ١٢

الهى، شيرينى عبادت، نفرت از معصيت، لذت معرفت، طعم حقيقت، درك فضيلت، آراستگى به انسانينت، قرار در كوى آدميت، ره بردن به منزل كرامت، رسيدن بكوى محبت، متخلق شدن به درستى و صدق و امانت، توفيق وفا به عهد الست، عنايت كن به اين مسكين تهيدست، تارها گردد از آلودگى غفلت، و در آغوش گيرد هماى سعادت، اى درياى بيكران عفو و گذشت، اى جبران كنند شكست، اى نجات دهند از ذلت و مسكنت، اى هادى افتاده در وادى حيرت و ضلالت، اى عين لطف و عنايت، اى پناه بى پا و دست، اى خريدار عارف مست، اى بپا دارند بالاو پست، در ناله و آهم از دورى رويت، در آتش غمم از هجر كويت، لطفى كن بر اسيرت، به سوى جانم نهرى روان كن از رضا و خوشنوديت، دلم را نورانيت ده از نورت.