مونس جان - حسین انصاریان - الصفحة ٧٥

الهى، اين بخاك ذلت نشسته را عزت ده، اين محروم از ملك معرفت را كرامت ده، اين خانه دل خراب كرده را بصيرت ده، اين غريب ورشكسته را ابرحمنن معيت ده، اى غافل دل شكسته را بينايى و حميت ده، اين بى بال و پر در غم نشسته را لطف و عنايت ده.

ياريم ده، آزادى از خواريم ده، شاديم ده، روح و ريحانم ده، فتح الفتوحم ده، ناله و آهم ده، بحضرتت راهم ده، كارم ده، از پريشانى نجاتم ده، در حريم قدس و رحمتت بارم ده، بلطفت روضه رضوانم ده، قلب اين خسته را از امدادهاى غيبى نصيب ده، فهم مسائل عرشى را به او توفيق ده، دنيايم را مقدمه آخرت قرار ده، وجودم را به نور عالم ملكوت روشنى ده، مرا در كنار سفر لطفت جاى ده.