مونس جان
(١)
سر آغاز
١ ص
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
مونس جان - حسین انصاریان - الصفحة ٧٤
الهى، در ويرانه وجودم گنج عشقت را قرار ده، مرا به پيشگاه رحمتت بار ده، از عبادت و طاعتم كار ده، نسبت به ديو نفس انكار ده، خلوت دل را به دلدار ده، اين افتاده را روح ايثار ده، زمستان وجودم را بهار ده، بهشتم عطا كن و نجات از نار ده، اين بنده مسكين را سوز و گداز ده، دلم را گنجينه راز ده، توفيقم به نماز ده، به رحمتت آواز ده، به آسمان معرفتم پرواز ده، در كنار عزتت اعزاز ده، در عبادت و طاعت عمرى دراز ده، به وقت سحر حال راز و نياز ده.
گرفتارم غم هجران يارم نوا و ناله و سوزست كارم
اسيرى بى نوا و روسياهم سراپا غرق عصيان و گناهم
بدستم غير ذلت مايه اى نيست بجز شرمندگى سرمايه اى نيست
بده راهم به بزم روشن عشق اقامت ده مرا در گلشن عشق
شراب رحمتت در كام من ريز بگوشم حلقه طاعت درآويز