الهى، ذليل و مسكينم، افتاده و مسكينم، افتاده و مستكينم، ورشكسته و غمينم، در خجلتم، در غفلتم، منفعلم، مستجيرم، اسيرم، اشك ريزم، لذت بندگى نچشيده ام، يك بار به اخلاص به عبادت نايستاده ام، در بارگاه رحمت خاصت نياسوده ام، جز شرمسارى به كويت نياورده ام.

به انديشه فرو ميروم، در پريشانى غوطه مى خورم، به تاسف مى نشينم، به دامن اشك ندامت دارم، جز احسانت نجويم، غير گل لطفت نبويم، جز از رحمتت دم نزنم، كدام وصف و نعمتت را قلم زنم، شكر كدام نعمتت را رقم زنم، سخنى جز از تو نگويم، جز راه تو نپويم، با چه زبان مدح تو گويم، با كدام ديده جمالت بينم، با كدام گوش آوايت شنوم، با كدام جسم و جان بخدمتت خيزم، از درگاه خوبان مطرودم، اى نور وجودم، اى صيقل روحم، اى علت بودم، اى ذكرت سرودم، اى همه بود و نبودم.