مونس جان
(١)
سر آغاز
١ ص
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
مونس جان - حسین انصاریان - الصفحة ٥٥
الهى، از غير عشق تو رستم، به لطف تو پيوستم، از محبت بگير دستم، گرچه وامانده و پستم، از باد عشقت مستم، هنوز از عبادت طرفى نبستم، در رحمت به روى خود بستم، نمك خوردم نمكدان شكستم، در بدبختى و شكستم، بت پرستم، از بند گناه نرستم، دل اوليائت را خستم، عهدم را با تو شكستم، از غير تو دست شستم، ولى با تو هستم، از اوصاف خوبان عارى هستم، از معرفت خالى هستم، در طاعت و بندگى دچار بى حالى هستم، در پيشگاهت به توبه و انابه هستم، گرچه معروف به روسياهى هستم، بنده اى تهيدستم، بخاك كويت پاى بستم، از يادت سر مستم،