مونس جان - حسین انصاریان - الصفحة ٣٦
الهى، اى كريم بى انباز، اى راز داران را امين راز، اى قلب عاشقان را دمساز، اى كه مناجاتيان ميدهندت آواز، اى به كويت دل ما در پرواز، اى عارفان واله جمالت سرافراز، اى انجام و آغاز، اى قبله نماز، اى عين حقيقت و مبرا از مجاز، اى پرده دار اعزاز، اى در رحمتت به روى همه باز، اين شرمنده را به درياى رحمتت انداز، با لطف و رافت او را بنواز، پناهش ده در نشيب و فراز، از عشق و محبت سينه اش را بگداز، قلبش را با نظرى آباد ساز، فرون نافش را به دريا انداز، گوهر معرفت در جانش انداز، وجودش را رد آسمان و محبت انداز، او را در بهشت برين انداز، گوى سعادتش در ميدان امروز و فردا انداز، توفيق اخلاصش ده در نماز، قرارش ده از محرمان راز، به درگاه حضرتت بخوانش باز، نجاتش ده از دار مجاز، به كوى لقايت او را ده آواز، وى را در نمك زار غفران انداز، دلش را قرين كن با سوز و گداز. اى يار عزيز دلنواز،