ادب و آداب زائر - حسین انصاریان - الصفحة ٨٣ - ٣٦ قبول عذرِ عذرخواهان

و گاهي براساس خشم و زماني نيز به صورت عمد انجام مي‌گيرد. زائر بايد با حوصله و بردباري و حفظ برنامة دوستي، بنا به حکم قرآن و پيامبر و امامان از لغزش و خطاي همسفرانش درگذرد و يا حتي نسبت به آنان تغافل ورزد؛ يعني به گونه‌اي نشان دهد که از لغزش و خطاي طرف آگاه نشده است.

(خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ)؛ [١]

«راه عفو و گذشت را انتخاب کن، و همه را به نيکي و نيکوکاري فرمان بده، و از مردم نادان [که از پذيرفتن احکام و مقررات سعادت‌بخش اسلام امتناع مي‌ورزند] روي بگردان».

امام صادق (عليه السلام) مي‌فرمايد:

سه چيز از ارزش‌ها و کرامت‌هاي دنيا و آخرت است:

١. گذشت از کسي که به تو ستم روا داشته؛

٢. صلة رحم با کسي که با تو قطع رحم نموده؛

٣. و بردباري دربارة کسي که نسبت به تو ناداني کرده است.[٢]

٣٦. قبول عذرِ عذرخواهان

از نکات بسيار مهم اخلاقي که پرتوي از اخلاق خداست، پذيرفتن عذرِ عذرخواه است. از آنجا که

[١] اعراف/ ١٩٩.

[٢] مشکاة الانوار، ص٤٠٣.