ادب و آداب زائر
(١)
مواقف کريمه
٩ ص
(٢)
محيط امن و امان
١٦ ص
(٣)
1 هزينة سفر
١٩ ص
(٤)
2 نيت
٢٣ ص
(٥)
3 توبة واقعي
٢٥ ص
(٦)
4 وصيت
٢٨ ص
(٧)
5 سخاوت
٢٩ ص
(٨)
6 رهايي از هر قيد و بند
٣١ ص
(٩)
7 خوشرفتاري با همراهان
٣٣ ص
(١٠)
8 شيوة برخورد با زائران مختلف
٣٦ ص
(١١)
9 جدّي بودن براي رفتن به سفر
٣٨ ص
(١٢)
10 ياري به افراد کمتوان
٤٠ ص
(١٣)
11 گرامي داشتن ديگران و اکرام به آنان
٤٢ ص
(١٤)
12 نصيحت و خيرخواهي نسبت به همسفران
٤٤ ص
(١٥)
13 پرهيز از عبوسي و ترشرويي
٤٦ ص
(١٦)
14 انتقادپذيري
٤٨ ص
(١٧)
15 کوشش براي يافتن دوستان جديد
٥٠ ص
(١٨)
16 انس با ديگران
٥١ ص
(١٩)
17 استفاده از تجارب ديگران
٥٤ ص
(٢٠)
18 بهرهگيري از يافتههاي اهل خرد
٥٤ ص
(٢١)
19 دوري از فرومايگان
٥٦ ص
(٢٢)
20 مشورت با ديگران
٥٨ ص
(٢٣)
21 گفتوگوهاي سازنده
٦٠ ص
(٢٤)
22 پندپذيري
٦٤ ص
(٢٥)
23 الگوي عملي شدن براي ديگران
٦٦ ص
(٢٦)
24 در پريشان حالي و درماندگي
٦٦ ص
(٢٧)
25 پرهيز از احترام بيمورد
٦٨ ص
(٢٨)
26 رعايت حقوق متعارف
٦٩ ص
(٢٩)
27 تماس با بستگان نزديک
٧١ ص
(٣٠)
28 رعايت مسائل اخلاقي
٧٢ ص
(٣١)
29 گريز از مواضع تهمت
٧٥ ص
(٣٢)
30 احترام به نظر صاحب نظران
٧٧ ص
(٣٣)
31 عيادت از بيمار
٧٨ ص
(٣٤)
32 پرهيز از هدردادن وقت
٧٩ ص
(٣٥)
33 تشييع جنازه
٨١ ص
(٣٦)
34 شرکت در جلسات
٨١ ص
(٣٧)
35 گذشت از لغزش ديگران
٨٢ ص
(٣٨)
36 قبول عذرِ عذرخواهان
٨٣ ص
(٣٩)
37 رعايت امور لازم
٨٥ ص
(٤٠)
38 کنترل زبان از گفتار ناروا و بيهوده
٨٨ ص
(٤١)
39 حفظ چشم از نگاه به نامحرمان
٩٠ ص
(٤٢)
40 شکر و سپاس
٩٢ ص

ادب و آداب زائر - حسین انصاریان - الصفحة ٢٢ - ١ هزينة سفر

ما (اهل‌بيت) سه چيز را از اصل مال خويش يا مال پاک خود مي‌پردازيم:

١. مهرية زنان؛

٢. هزينه سفر حج؛

٣. پول کفن.

اگر در ميان زائران خانة خدا، کساني باشند که تحت تأثير آيات حج و روايات آن،‌ و آداب ظاهري و باطني‌اش قرار نگيرند و مال و باطن و اعمال و اخلاق خويش را تصفيه نکنند، بايد پيش از ورود به عرصة ملکوتي حج از خواب غفلت بيدارشان کرده،‌ حجاب‌هاي ظلماني را از چهرة قلبشان زدود تا به پاک کردن مال خود از حرام و پرداخت خمس و زکات اقدام نمايند؛ چرا که در غير اين‌صورت، لايق ورود به عرصة حج نمي‌شوند و حجّي مقبول به حضرت محبوب ارائه نخواهند داد.

وظيفة روحانيون کاروانهاست که وظايف زائران را در اين سفر معنوي گوشزد کنند و بر مسافران حرم امن الهي هم واجب است که آن حقايق را با تمام وجود فراگيرند تا هنگامي که از سفر برمي‌گردند، در گفتار و کردارشان تحوّلي عميق ايجاد شده باشد، تا ديگران هم ميل ورود به عرصة اين سفر معنوي را پيدا کنند و پس از مدتي، جامعه‌اي ايمن از همة شرور ساخته شود و رعب و ترس و بي‌اعتمادي، تبديل به امنيت و اعتماد و محبت