ادب و آداب زائر - حسین انصاریان - الصفحة ١١ - مواقف کريمه

روح و معنويت اين خانه «توحيد» است،‌ و زبانش «وحي»! که از افق قلب محمّد (صلّي الله عليه وآله) در کنار آن طلوع کرد و نفوذ و پيامش را به سراسر عالم گسترانيد.

(لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبارَكاً وَهُديً لِلْعالَمِينَ)[١] .

کعبه پرچم دولت خدا، حکومت حق و نشانه و علامت همة ارزش‌هاست، و سر فرود آوردن در برابر اين پرچم و اطاعت از حقايقي که رمز و راز آن است و به صورت وحي تجلّي دارد، برهمگان به صورت يکنواخت واجب و لازم است.

به عبارت ديگر، گشتن و طواف دور آن براي زائران عملي است الهي و ملکوتي که به تصفية روح و جان و سعادت دنيا و آخرت مي‌انجامد.

بر همة مسلمانان سرزمين‌هاي مختلف، واجب است با حضور ذهن و توجه قلبي و با نظمي ويژه به صف عبادت در آيند و روزي پنج نوبت با تواضع رو سوي کعبه نموده، پيشاني بر خاک سايند. حتي مردگان خود را در قبر در اين صف خوابانيده، رو به کعبه گذارند، و نيز حيوانات را به هنگام ذبح در اين صف در آورند تا با گوشت حلال تغذيه کنند.

زائران بايد از توجه به کعبه، به توحيد، نبوّت

[١] آل عمران/ ٩٦. "که در سرزمين مکّه است، پربرکت و ماية هدايت جهانيان است."