دفاع از حريم قرآن - فاضل لنكرانى، محمد جواد - الصفحة ١٥ - نكته دوّم موارد كاربرد لفظ تحريف و انواع تحريف

معناى ششم: تحريف به نقصان يعنى برخى از آياتى كه بر پيامبر نازل شده است در قرآنى كه امروز در دست ما است وجود ندارد. اين نوع تحريف محل اختلاف شديد است.

نتيجه آن كه از اين شش معنى، تحريف به چهار معناى اول قطعاً واقع شده است و معناى پنجم به اجماع واقع نشده است و معناى ششم محل خلاف است.

ما بر كلام اين محقق بزرگ (مرحوم آية اللَّه خوئى) دو اشكال داريم:

اشكال اول: مقتضاى تحقيق آن است معانى ذكر شده به عنوان معانى كه لفظ تحريف در آن استعمال شود نيستند. بلكه تحريف يك معنى بيشتر ندارد و آن همان است كه در معناى اول بيان شد يعنى‌ «نَقْلُ الشّى‌ء عَنْ مَوضَعِه»، اما بقيه عنوان مصداق براى آن معنى را دارند، به عبارت ديگر در تمامى اين معانى، «نقل الشى‌ء عن موضعه» وجود دارد لكن اين نقل يادر معنى است كه از آن به تحريف معنوى ياد مى‌شود و يا در لفظ و قسم دوم يا به نحو تفصيلى است و يا به نحو اجمالى. به عبارت ديگر يا معيناً زياده‌اى رخ مى‌دهد و يا معيناً نقيصه‌اى وجود دارد و يا اين كه اجمالًا زيادت و نقصيه‌اى رخ داده است. بنابراين آنچه كه در كلام اين محقق بزرگوار ذكر شده است افراد و مصاديق تحريف اند، نه اين كه معانى مختلفه‌اى باشند كه لفظ تحريف به نحو اشتراك لفظى در آنها استعمال شده است.

اشكال دوم: لازمه‌چنين تقسيمى آن است كه جميع اقسام تحريف عنوان باطل را نداشته باشند و الا چنانچه داخل در اين عنوان قرار گيرند برخلاف اطلاق آيه شريفه: وَ لا يَأتيهِ الْباطِل مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ‌ است زيرا