جواب دوم: كسانى كه ادّعاى تحريف قرآن را دارند، دائره آن را محدود به آيات خاصى كه در برخى از روايات به آنها اشاره شده است مى‌دانند و آياتى كه براى عدم تحريف به آنها استدلال شده است، جزء آن آيات محرّفه نيست. به عبارت ديگر، قائلين به تحريف خود نسبت به عدم تحريف اين آيات اعتقاد دارند.

اين جواب هم خالى از ايراد نيست، زيرا در رابطه با تحريف دو نظريه وجود دارد.

نظريه اول: اين كه، برخى معتقدند كه بر طبق برخى از روايات، در موارد معيّنى در آيات شريفه قرآن تحريف رخ داده است. بر طبق اين نظريه جواب صحيح است. اما نظريه دوّم: آن است كه با قطع نظر از روايات، علم اجمالى به تحريف كتاب وجود دارد و دائره علم اجمالى شامل چنين آياتى بر عدم تحريف به آن استدلال شده، مى‌شود. بنابراين نظريه اين جواب دوّم صحيح نيست.

جواب سوم: برخى در مقام جواب از اين اشكال گفته‌اند اجماع قائم است بر اين كه اين آيات مورد تحريف واقع نشده است. [١]

اين جواب هم قابل مناقشه است، زيرا قائلين به تحريف چنانچه ادّعاى علم اجمالى به تحريف كتاب را داشته باشند نمى‌توانند اين آيات را از دائره علم اجمالى خارج كنند و به تعبيرديگر نمى‌توانندداخل درمجمعين باشند و الّا از وجود نظريه آنان عدم لازم مى‌آيد.

جواب چهارم: والد محقّق فقيه معظم [آية اللَّه العظمى فاضل لنكرانى‌] در مقام حل اين مشكل چنين فرموده‌اند. [٢]

بايد ديد استدلال به آيات شريفه بر عدم تحريف كتاب در مقابل چه‌

[١]. اكذوبة تحريف القرآن، ص ٤.

[٢]. مدخل التفسير، ص ٢٠٢.