دفاع از حريم قرآن - فاضل لنكرانى، محمد جواد - الصفحة ٣٩ - نكته يازدهم بررسى دليل عقلى و عُقَلائى در عدم تحريف

اطلاع و نرسيدن تمامى قرآن به آن دو و عدم دقّت و احاطه، به برخى از آيات دست نيافته‌اند و در نتيجه قرآن تحريف شده است.

احتمال دوم: آن است كه تحريف توسط آنان عمداً صورت گرفته باشد، آن هم در خصوص آياتى كه هيچگونه ضررى به خلافت و زعامت آنها نداشته است.

احتمال سوم: اين كه تحريف عمدى باشد، لكن در خصوص آياتى كه براى زعامت آنها مضرّ بوده است، چنانكه قائلين به تحريف روى اين احتمال تكيه نموده‌اند.

لكن هر سه احتمال منتفى و مردود است. امّا احتمال اول از دو جهت باطل است:

الف: شكى نيست در اين كه پيامبر صلى الله عليه و آله امر به حفظ، قرائت و ترتيل قرآن مى‌فرموده و صحابه هم اهتمم فراوانى در اين امور داشتند، لذا قطع داريم به اين كه قرآن تماماً در زمان اين دو نفر به صورت كامل موجود بوده است، يا به صورت جمع و يا متفرّق و يا در سينه‌ها و يا در كاغذها.

در آن زمان عربها اهتمام عجيبى به حفظ اشعار جاهليت داشتند، پس چطور مى‌شودنسبت به قرآن چنين اهتمامى را نورزيده باشند.

ب: از روايت ثقلين بطلان اين احتمال روشن مى‌شود. زيرا اين روايت دلالت دارد بر اينكه پيامبر صلى الله عليه و آله مردم را مأمور به تمسّك به كتاب در زمان خويش فرموده و روشن است درصورتى كه برخى از آيات مورد تضييع قرار گرفته باشد تمسّك به كتاب به عنوان يك مجموعه مدوّن امكان‌پذير نيست.

اما بطلان احتمال دوّم: روشن است كه تحريف عمدى نياز به انگيزه‌