رساله اجتهاد و تقليد - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣١
و ثانيا از نظر دلالت تمام باشد. از نظر سند يادآور مى شويم كه فقيهان شيعه آن را «مقبوله» خوانده اند يعنى مورد پذيرش همگان است، و اتفاقا كسانى كه در سند آمده اند همگى توثيق شده اند كلينى حديث را از شخصيتهايى نقل كرده كه اينك يك يك آنها را نام مى بريم:
١. محمد بن يحيى عطار قمى: استاد شيخ كلينى، ثقه و مورد اعتماد است.
٢. محمدبن الحسين: مقصود ابن ابى الخطاب ثقه است، كنيه او ابوجعفر و در سال ٢٦٢هـ درگذشته است.
٣. محمدبن عيسى: مقصود عبيدى يقطينى است كه نجاشى او را توثيق كرده است.
٤. صفوان بن يحيى: ثقه و جليل كه در سال ٢١٠ هـ درگذشته است.
٥. داودبن الحصين: نجاشى او را توثيق كرده است.
٦. راوى از امام (عليه السلام) عمر بن حنظله است و از برخى از روايات وثاقت او استفاده مى شود مثلا مردى به امام صادق(عليه السلام)مى گويد عمربن حنظله از شما در مورد اوقات صلاة حديثى را نقل مى كند