«شما داناترين مردم هستيد آنگاه كه با معانى سخنان
ما آشنا باشيد چه بسا جمله احتمالات متعددى بر
آن حكومت مى كند و اگر انسان بخواهد سخن خود
را به هر سو روانه سازد مى تواند چنين كارى انجام دهد در حالى كه دروغ هم نگفته باشد».

امام (عليه السلام) در اين روايت تكيه بر اين مى كند كه فقيه كسى است كه به حقيقت سخنان آنان آشناتر باشد.

پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) در خطبه اى كه در مسجد خيف خواند، فرمود:

«فربِّ حامل فقه ليس بفقيه و ربّ حامل فقه إلى من هو أفقه منه»[٢].

«چه بسا حامل دانشى است كه خود از آن بى بهره است و چه بسا حامل دانشى است به آن كس كه از او برتر است».

[١] وسائل الشيعه، ج ١٨، باب ٩، از صفات قاضى، حديث ٢٧ .
[٢] وسائل، ج ١٨، باب ٨ از صفات قاضى حديث ٤٤ .