رساله اجتهاد و تقليد
(١)
١٧ ص
(٢)
٢١ ص
(٣)
٢١ ص
(٤)
٢٢ ص
(٥)
٢٣ ص
(٦)
٢٤ ص
(٧)
٢٤ ص
(٨)
٢٦ ص
(٩)
٢٩ ص
(١٠)
٣٢ ص
(١١)
٣٣ ص
(١٢)
٣٦ ص
(١٣)
٣٨ ص
(١٤)
٣٩ ص
(١٥)
٤٠ ص
(١٦)
٤١ ص
(١٧)
٤٤ ص
(١٨)
٤٤ ص
(١٩)
٤٥ ص
(٢٠)
٤٥ ص
(٢١)
٤٥ ص
(٢٢)
٤٦ ص
(٢٣)
٤٧ ص
(٢٤)
٤٩ ص
(٢٥)
٤٩ ص
(٢٦)
٥٠ ص
(٢٧)
٥١ ص
(٢٨)
٥٢ ص
(٢٩)
٥٢ ص
(٣٠)
٥٣ ص
(٣١)
٥٣ ص
(٣٢)
٥٤ ص
(٣٣)
٥٥ ص
(٣٤)
٥٥ ص
(٣٥)
٥٦ ص
(٣٦)
٥٦ ص
(٣٧)
٥٧ ص
(٣٨)
٥٨ ص
(٣٩)
٥٨ ص
(٤٠)
٥٨ ص
(٤١)
٥٩ ص
(٤٢)
٦٠ ص
(٤٣)
٦١ ص
(٤٤)
٦٢ ص
(٤٥)
٦٤ ص
(٤٦)
٦٦ ص
(٤٧)
٦٦ ص
(٤٨)
٦٧ ص
(٤٩)
٦٧ ص
(٥٠)
٦٩ ص
(٥١)
٧١ ص
(٥٢)
٧٧ ص
(٥٣)
٧٩ ص
(٥٤)
٧٩ ص
(٥٥)
٨٠ ص
(٥٦)
٨٠ ص
(٥٧)
٨١ ص
(٥٨)
٨٢ ص
(٥٩)
٨٣ ص
(٦٠)
٨٤ ص
(٦١)
٨٤ ص
(٦٢)
٨٧ ص
(٦٣)
٨٧ ص
(٦٤)
٨٧ ص
(٦٥)
٨٨ ص
(٦٦)
٨٨ ص
(٦٧)
٨٩ ص
(٦٨)
٩١ ص
(٦٩)
٩٢ ص
(٧٠)
٩٢ ص
(٧١)
٩٣ ص
(٧٢)
٩٣ ص
(٧٣)
٩٤ ص
(٧٤)
٩٥ ص
(٧٥)
٩٧ ص
(٧٦)
٩٩ ص
(٧٧)
١٠٠ ص
(٧٨)
١٠١ ص
(٧٩)
١٠٢ ص
(٨٠)
١٠٢ ص
(٨١)
١٠٢ ص
(٨٢)
١٠٦ ص
(٨٣)
١١١ ص
(٨٤)
١١٢ ص
(٨٥)
١١٢ ص
(٨٦)
١١٢ ص
(٨٧)
١١٢ ص
(٨٨)
١١٣ ص
(٨٩)
١١٥ ص
(٩٠)
١١٦ ص
(٩١)
١١٦ ص
(٩٢)
١١٦ ص
(٩٣)
١١٦ ص
(٩٤)
١١٨ ص
(٩٥)
١١٩ ص
(٩٦)
١١٩ ص
(٩٧)
١٢٠ ص
(٩٨)
١٢٠ ص
(٩٩)
١٢١ ص
(١٠٠)
١٢٣ ص
(١٠١)
١٢٣ ص
(١٠٢)
١٢٤ ص
(١٠٣)
١٢٤ ص
(١٠٤)
١٢٦ ص
(١٠٥)
١٢٨ ص
(١٠٦)
١٢٩ ص
(١٠٧)
١٢٩ ص
(١٠٨)
١٢٩ ص
(١٠٩)
١٢٩ ص
(١١٠)
١٢٩ ص
(١١١)
١٣٠ ص
(١١٢)
١٣١ ص
(١١٣)
١٣٢ ص
(١١٤)
١٣٣ ص
(١١٥)
١٣٣ ص
(١١٦)
١٣٤ ص
(١١٧)
١٣٥ ص
(١١٨)
١٣٦ ص
(١١٩)
١٣٧ ص

رساله اجتهاد و تقليد - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٩٠

رفع جهل كنند بنابراين لازم است افراد عامى كه آگاهى از مسائل شرعى ندارند از آگاهان موضوع كه علماء شريعت هستند بپرسند.

در استدلال به آيه سه اشكال شده است:

١ . مورد آيه اصول عقائد و بالأخص نبوّت پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم)است بنابراين ارتباطى به سؤال در مسائل فرعى ندارد.

پاسخ: مورد آيه و به اصطلاح شأن نزول هيچ گاه مخصص نيست و در مفاد آيه محدوديتى ايجاد نمى كند و قرآن كتاب همه اعصار و زمانها است. و آيه به حكم اين كه ناظر به حكم فطرى است مى رساند كه در هر موردى افراد ناآگاه مأمورند كه در اموردينى از اهل علم بپرسند.

٢ . در روايات ما «أهل الذكر» به ائمه معصومين(عليهم السلام)، تفسير شده اند يعنى لازم است امت اسلامى پس از پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) به آنان مراجعه كنند و مرجع علمى مسلمانان آنان هستند.

پاسخ: آيه از نظر معنى، وسيع و گسترده است و تفسير آن به امامان معصوم(عليهم السلام)اشاره به مصداق اتم و اكمل است نه مصداق منحصر و مسلماً اهل ذكر از نظر مصاديق در درجه واحدى نيستند بلكه داراى درجات مختلفى هستند و چون مخالفان به اين مصداق اكمل توجه نداشتند امامان معصوم(صلى الله عليه وآله وسلم) به اين مصداق توجه داده اند.