در اين حديث بر خلاف دو حديث پيشين موضوع را كوتاه تر گرفته شده چنانكه مى فرمايد: «الى رجل منكم يعلم شيئا من قضايانا» يعنى موضوع چيزى از قضاياى ما معرفى شده است، بنابراين حديث متجزى را نيز دربرمى گيرد بر خلاف حديث پيشين كه آگاهى از همه احكام را شرط مى دانست.

برخى مى گويند اين «قلّت»(چيزى از احاديث ما) به خاطر كثرت علم امامان مى باشد و در عين حال مى تواند فى حدّ نفسه كثير باشد و از اين طريق مى خواهند مدلول هر سه حديث را يكسان كنند بنابراين حتى زراره نيز چيزى از داورى هاى امامان را مى دانست نه همه را.

ولى حق اين است اين تأويل مطابق فهم عرفى نيست.

بررسى سند روايت

سند صدوق تا احمدبن عائذ صحيح است و همگان ثقه هستند البته حسن بن وشاء كه ما در قبل آخر سند قرار گرفته صراحتا توثيق نشده اما تعبيرهاى رجاليون در حق او به قدرى بالا است كه او را اوثق الناس مى توان دانست مثلا مى گويند «الحسن بن وشاء من وجوه هذه الطائفة» يعنى از چهره هاى روشن و معروف اماميه است. تنها كسى كه توثيق نشده همان احمدبن عائذ است و نقل اين اعاظم از او مى تواند دليل بر وثاقت او باشد.