درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٧٦ - ٢-٣ عقد الدرر فى اخبار المنتظر
اهل سنّت-آخرين باب را چنين ناميده است:«فى الدلالة على جواز بقاء المهدى حيا».بر اين اساس وى نهتنها ولادت حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف را پذيرفته؛بلكه هرگونه استبعاد در مورد طول عمر آن حضرت را منتفى دانسته است.
گنجى شافعى در آغاز اين باب مىنويسد:«هيچ امتناعى در بقاى مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف وجود ندارد؛به دليل اينكه عيسى،الياس و خضر-كه از اولياى خداوند مىباشند-زنده هستند و دجال و ابليس-كه از دشمنان خداوند مىباشند-نيز زنده هستند و زنده بودن اينها،به وسيله قرآن و سنّت اثبات شده است.آنگاه كه بر اين موضوع اتفاق كردهاند،زنده بودن مهدى را انكار نمودهاند...پس به سخن هيچ عاقلى بعد از اين توجه نمىشود،در اينكه باقى بودن مهدى را انكار كند». [١]
به باور تاريخنگاران،نويسنده كتاب،در سال ٦٥٨ ه در جامع اموى دمشق،به دست گروهى از عوام و به جهت تمايل وى به شيعه،مظلومانه كشته شد. [٢]
آيت اللّه حسنزاده آملى در وصف اين كتاب مىنويسد:«كتاب بيان در عين حال كه صغير الحجم است،بسيار عظيم النفع است.اين كتاب موجز حائز فوايدى گرانقدر و ارزشمند است و هرچند هريك از ابواب آن را در امر صاحب الامر عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف اهميتى بهسزا است؛لكن بعضى از ابواب-به خصوص بابهاى دوم و هفتم و نهم و سيزدهم و بيست و چهارم و بيست و پنجم -را شأنى ديگر و درخور دقت بيشتر و بهتر است». [٣]
٢-٣.عقد الدرر فى اخبار المنتظر
اين كتاب تأليف يوسف بن يحيى بن على بن عبد العزيز مقدسى شافعى(م بعد ٦٥٨) است.عقد الدرر به لحاظ جامع بودن و گستردگى،در نوع خود كمنظير و منبع مهمّى براى كتابهاى بعدى بوده است.مؤلف در مقدمه كتاب،انگيزه تأليف را چنين بيان مىكند:«فساد زمان و مشكلات و گرفتارى مردم و مأيوس شدن آنها از اصلاح اوضاع و وجود كينهها بين
[١] .همان،ص ٩٧.
[٢] .همان،مقدمة التحقيق،ص ١٢.
[٣] .حسن حسنزاده آملى،نهج الولاية،ص ٩٣.