درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٢١٩ - ١ بقية اللّه
پيشدرآمد
يكى از امورى كه مىتواند معرفت و شناخت ما را نسبت به حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف افزايش دهد،آشنايى با القاب آن حضرت و معانى آنها است.با توجه به عنايت معصومين عليهم السّلام به استفاده از القاب خاصّ براى آن حضرت،روشن مىشود كه برخى از اوصاف و ويژگىهاى آن حضرت چگونه است.
در اين درس تلاش بر اين است در حد اختصار،به بعضى از القاب مشهور آن حضرت اشاره گردد. [١]
١.بقية اللّه
واژه«بقية»؛يعنى،بازمانده و پاينده و آنچه از چيزى باقى گذاشته شود.عبارت«بقية اللّه» هم در قرآن مجيد و هم در روايات آمده است.در قرآن فقط يكبار در داستان حضرت شعيب عليه السّلام ذكر شده است؛يعنى،آنجا كه وى قوم خود را از كمفروشى نهى كرده،مىگويد:
بَقِيَّتُ اللّٰهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ؛ [٢] «آنچه را كه خداوند[در ازاى چشمپوشى از منافع نامشروع دنيوى]براى شما باقى مىگذارد،براى شما بهتر است».
در اين آيه هرچند مخاطب قوم شعيب هستند و منظور از«بقية اللّه»،سود و سرمايۀ حلال و يا پاداش الهى است؛ولى هر موجود نافع-كه از طرف خداوند براى بشر باقى مانده و مايه
[١] .گفتنى است با استفاده از روايات و ادعيۀ مربوط به حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف،القاب فراوانى براى آن حضرت شمرده شده است. علل فراوانى اين القاب در كتابهاى مربوط مورد اشاره قرار گرفته است.البته برخى نيز در بيان القاب آن حضرت زيادهروى كرده،به هر مناسبتى كلمهاى را به عنوان لقب آن حضرت برشمردهاند!
[٢] .هود(١١)،آيه ٨٦.