متفرق شدند.دسته‌اى خود را منتسب به جعفر(پسر امام دهم)كردند،گروهى سرگردان شدند،عده‌اى به شك افتادند،دسته‌اى در حالت تحير ايستادند و جمعى ديگر به توفيق خداى تعالى،بر دين خود ثابت ماندند. [١]

پدر حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف از نگاه اهل سنّت

يكى از موارد اختلاف بين شيعه و سنّى در موضوع مهدويّت،اختلاف در پدر حضرت مهدى عليه السّلام است.شيعه با ارائۀ ادله فراوان ثابت كرده كه پدر حضرت مهدى عليه السّلام،امام حسن عسكرى عليه السّلام است، در حالى‌كه اغلب اهل سنّت،با بيان برخى روايات در اين زمينه،بر اين باورند كه نام پدر حضرت مهدى عليه السّلام عبد اللّه،هم‌نام پدر پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم است.

دانشمندان شيعه،اگرچه با حفظ امانت كامل،برخى از اين احاديث را-هرچند كه صحيح نمى- دانسته‌اند-بدون كم و كاست از كتاب‌هاى اهل سنّت نقل كرده‌اند؛اما هرگز ترديد در اين موضوع به خود راه نداده‌اند.

بعضى از احاديثى كه اهل سنّت با استناد به آنها،چنين ديدگاهى را انتخاب كرده‌اند؛بدين قرار است:

الف.ابن ابى شيبه،طبرانى و حاكم،از عاصم بن ابى النجود،از زرّ بن حبيش از عبد اللّه بن مسعود روايت كرده‌اند كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم فرمود:«لا تذهب الدنيا حتى يبعث اللّه رجلا يواطئ اسمه اسمى،و اسم ابيه اسم ابى»؛ [٢]«دنيا از ميان نمى‌رود،مگر اينكه خداوند مردى را برمى‌انگيزاند كه نام او هم نام من و نام پدرش نام پدر من است».

ب.ابو عمرو دانى و خطيب بغدادى،از عاصم بن ابى النجود از زرّ بن حبيش،از عبد اللّه بن مسعود نقل كرده‌اند كه پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و سلم فرمود:«لا تقوم الساعة حتى يملك الناس رجل من اهل بيتى، يواطئ اسمه اسمى و اسم ابيه اسم ابى» [٣]؛«قيامت برپا نمى‌شود؛مگر آنكه مردى از خاندان من بر همۀ مردم پادشاهى كند،نام او هم نام من و نام پدرش نام پدر من است».

[١] .كمال الدين و تمام النعمة،ج ٢،ص ٤٠٨،ح ٦.

[٢] .ابن ابى شيبه،المصنف،ج ١٥،ص ١٩٨،ح ١٩٤٩٣؛طبرانى،المعجم الكبير،ج ١٠،ص ١٦٣،ح ١٠٢١٣ و ص ١٦٦،ح ١٠٢٢٢؛ مستدرك حاكم،ج ٤،ص ٤٤٢؛على بن عيسى اربلى،كشف الغمة،ج ٣،ص ٢٦١.

[٣] .سنن ابو عمرو دانى،ص ٩٤ و ٩٥؛تاريخ بغداد،ج ١،ص ٣٧٠.