درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ١٤٠ - ٥ حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف،از«فرزندان امام حسن مجتبى عليه السّلام»
ولد فاطمة»؛ [١]«آيا مهدى حق است؟گفت:آرى حق است.گفتم:او از كدامين تيره است؟گفت:از قريش.گفتم:از كدام شاخه قريش؟گفت:از گروه بنى هاشم.گفتم:از كدام گروه بنى هاشم؟گفت:
از فرزندان عبد المطلب.گفتم:از كدام فرزند عبد المطلب؟گفت:از فرزندان فاطمه عليها السّلام.»
٥.حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف،از«فرزندان امام حسن مجتبى عليه السّلام»
براساس روايات،حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف بهطور قطع از فرزندان حضرت زهرا و امام على عليهما السّلام است.اما از نسل كدامين فرزند؟امام حسن عليه السّلام يا امام حسين عليه السّلام؟در اينجا سه احتمال وجود دارد:
الف.از فرزندان امام حسن عليه السّلام است.
ب.از فرزندان امام حسين عليه السّلام است.
ج.از تبار امام حسن و امام حسين عليه السّلام هردو مىباشد.
با دقت در احاديث گذشته،دو احتمال الف و ب،قابل بررسى است و نيازى به قبول يا ردّ احتمال سوم نيست.همچنين فرض احتمال چهارم-يعنى«مهدى از فرزندان امام حسن و امام حسين عليهما السّلام نيست»-باطل و غير معقول است؛چرا كه براساس روايات صحيح و متواتر،مهدى از اهل بيت عليهم السّلام و از فرزندان فاطمه عليها السّلام است.
حال مىتوان گفت:هرگاه نادرستى يكى از دو احتمال الف يا ب ثابت شود،نيازى به اثبات ديگرى نخواهد بود و خودبهخود احتمال ديگر،يقينى شده و مطابق واقع خواهد بود.
در بررسى احتمال نخست [٢]،به اين نتيجه مىرسيم كه در كتابهاى اهل سنّت و در تأييد اين ديدگاه،مهمترين روايت حديثى است كه در سنن ابو داود سجستانى است.
راوى مىگويد:از هارون بن مغيره برايم حديث كردند كه او گفت:عمر بن ابى قيس از شعيب بن خالد از ابو اسحاق روايت كرد و گفت:على عليه السّلام-در حالىكه به فرزندش حسن نگاه مىكرد- گفت:به درستى كه اين فرزندم آقا و سرور است،همانگونه كه پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و سلم او را چنين ناميد.و
[١] .نعيم بن حماد،الفتن،ج ١،ص ٣٦٩،ح ١٠٨٢.
[٢] .جاى بسى تأسف است كه به عنوان مؤيد اين ديدگاه نادرست برخى از اهل سنّت گفتهاند:«در اينكه مهدى از فرزندان حسن است،سرّى لطيف نهفته و آن اينكه چون او خلافت را به جهت رضاى خداوند ناديده گرفت،پس خداوند نيز مهدى را از نسل او قرار داد تا به مقام خلافت برسد.برخلاف حسين كه به جهت كسب خلافت به جنگ و خونريزى دست زد...».(ر.ك: محمد بن ابى بكر الحنبلى،المنار المنيف،ص ١٥١)[اعاذنا اللّه من شرور انفسنا]