٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص

حدیث حوزه - حدیث حوزه - الصفحة ١٢٠ - شیوهشناسی محقق شوشتری در شناسایی و حل تصحیفات راهیافته در نام راویان (با تأکید بر کتاب قاموس الرجال)

حدیث، در متن کتاب یا حاشیه آن، مطالبی درج می‌کردند؛ باگذشت‌زمان، این عبارات، جزئی از متن یا سند تلقی شده، به متن اصلی منتقل می‌گردید و زمینه تصحیف را فراهم می‌ساخت؛ علامه شوشتری در مواردی تصحیف برخی اسناد و متون را معلول خلط حاشیه با متن می‌داند که به چند نمونه اشاره می‌شود:

نمونه نخست: ذیل نام «اسماعیل بن عبد الرحمان بن حقیبة» از رجال کشی، عبارت «و قیل: جفینة» [٣٣٣] گزارش شده است؛ محقق شوشتری معتقدند ظاهراً کلمه «جفینة» حاشیه‌ای است که با متن خلط شده است؛ زیرا در رجال شیخ فقط کلمه «حقیبة» آمده است[٣٣٤] و اگر در رجال کشّی عبارت «جفینة» ذکر شده بود، شیخ طوسی به این اختلاف اشاره می‌کرد؛[٣٣٥] به‌نظرمی‌رسد عنوان صحیح «اسماعیل بن عبد الرحمن حقیبة» است و نسخه‌بدل آن[٣٣٦] از سوی نسخه‌نویسان در متن جای گرفته است؛ در واقع «حقیبه» لقب اسماعیل است؛ زیرا در گزارش کلینی[٣٣٧] و منابع رجال[٣٣٨] از وی با نام «اسماعیل حقیبه» یاد شده است.

نمونه دوم: محقق شوشتری ذیل نام «بکر بن محمد بن جناح» پس از نقل نسخه‌های مختلف کشّی،[٣٣٩] یادآور می‌شود که آنچه به کشّی نسبت داده‌اند مربوط به نسخه قهپایی است و در اصل رجال کشّی نبوده و حاشیه‌ای بوده که


[٣٣٣]. ر.ک: اختیار معرفة الرجال، ص ٣٣٤، ش ٦٣٧.

[٣٣٤]. ر.ک: رجال الطوسی، ص ١٦٠، ش ١٨٠٢.

[٣٣٥]. ر.ک: قاموس الرجال، ج ٢، ص ٨٠، ش ٨٤٣.

[٣٣٦]. «قیل جفینه» یا «بن حقیبه».

[٣٣٧]. ر.ک: الکافی، ج ٦، ص ١٩٧، ح ١٥ «مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِي مَخْلَدٍ السَّرَّاجِ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ(ع) لِإِسْمَاعِيلَ حَقِيبَةَ وَ الْحَارِثِ النَّصْرِيِّ اطْلُبُوا لِي جَارِيَةً مِنْ هَذَا الَّذِي يُسَمُّونَهُ كَدْبَانُوجَةَ تَكُونُ مَعَ أُمِّ فَرْوَةَ فَدَلُّونَا عَلَى جَارِيَةٍ لِرَجُلٍ مِنَ السَّرَّاجِينَ قَدْ وَلَدَتْ لَهُ ابْناً وَ مَاتَ وَلَدُهَا فَأَخْبَرُوهُ بِخَبَرِهَا فَأَمَرَهُمْ فَاشْتَرَوْهَا وَ كَانَ اسْمُهَا رِسَالَةَ فَغَيَّرَ اسْمَهَا وَ سَمَّاهَا سَلْمَى وَ زَوَّجَهَا سَالِماً مَوْلَاهُ وَ هِيَ أُمُّ الْحُسَيْنِ بْنِ سَالِمٍ».

[٣٣٨]. ر.ک: رجال الطوسی، ص ١٦٠، ش ١٨٠٢ و ص ١٦١، ش ١٨١٣، اختیار معرفة الرجال، ج ٢، ص ٦٣٤، ش ٦٣٧، خلاصة الاقوال، ص ١٠، ص ٢٠، رجال البرقی، ص ٥٧، ش ١٨٦، مجمع الرجال، ج ١، ص ٢١٠.

[٣٣٩]. ر.ک: اختیار معرفة الرجال، ص ٤٦٧، ش ١١٨٩. در طبع موجود عبارت بدون تصحیف نقل شده است.