درس اول: خصوصيات فردى ولادت‌ پيشواى هفتم شيعيان، روز هفتم ماه صفر، سال ١٢٨ هجرى قنرى در دهكده «ابواء» «١» متولد شد. «٢» وقتى بشارت ولادت آن گرامى به پدر بزرگوارش داده شد، ضمن دعا براى سلامتى مادر ارجمندش، مولود را برترين آفريده الهى شمرد كه به وى عنايت شده است. «٣» سپس به شكرانه اين ولادت مسعود، به محض ورود به مدينه، سه روز به عموم مردم وليمه داد. «٤» نام، كنيه و القاب‌ پيشواى ششم عليه السلام نام فرزند خود را «موسى» گذاشت. اين نام هر چند در ميان امامان پيشين سابقه نداشت، ليكن در ميان پيامبران سابقه دارد و همنام «موسى» كليم اللَّه است، از اين رو، اصل اين نام به زبان قبطى است. «٥» امام كاظم عليه السلام به كنيه‌هاى چند خوانده مى‌شد مثل: «ابوالحسن»، «ابوابراهيم»، «ابوعلى» «٦» و «ابو اسماعيل» «٧» ولى مشهورتر از همه «ابوالحسن» است. «٨» لقبهاى آن گرامى نيز فراوان است، از جمله: «عبد صالح»،