زندگاني جواد الائمه حضرت محمد بن على(ع) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢١ - كودكى بر كُرسى امامت

بنابر اين ممكن است در كودكى كسى را حكمت دهند چنان كه ممكن است در ٤٠ سالگى به فرد ديگر حكمت دهند. [١]

آرى، اگر نبوّت معجزه خداوند يا نشانه آفرينش و خلقت او باشد در كوچك وبزرگ يكسان است.

يكى از راويان گويد: نزد امام رضا در خراسان ايستاده بودم. يكى پرسيد: سرورم... اگر حادثه‌اى روى داد به چه كسى رجوع كنيم؟

(مقصود پُرسنده اين بود كه اگر شما از دنيا رفتيد جانشين شما كيست؟)

امام رضا فرمود: به ابو جعفر رجوع كنيد.

گويا شخصى كه سؤال كرده بود سنّ ابو جعفر را كوچك شمرد، از اين رو امام رضا به او فرمود: خداوند سبحان حضرت عيسى را كه صاحب آيينى تازه بود، در كمتر از اين سن به نبوّت مبعوث كرد. [٢]

بلى، براى آنچه كه خدا مى‌خواهد و مى‌كند هيچ مانعى وجود ندارد.

چرا كه عيسى را در همان نوزادى به پيامبرى برانگيخت و امام جواد را نيز در همان طفوليّت به امامت منصوب كرد.

امام صادق عليه السلام فرزندى به نام على داشت كه در نزد شيعيان اماميّه بسيار شخص بزرگوار و محترمى محسوب مى‌شد. مردم نزد او مى‌آمدند و از علومى كه وى مستقيماً از پدر و برادرش موسى بن جعفر عليه السلام فراگرفته بود، بهره‌مند مى‌شدند. يكى از محدثان روايت مى‌كند: