زير نظر بگير و ببين كار او امشب به كجا مى‌انجامد و فردا ما را از وضع او آگاه كن. آن شخص آمد و در مسجدى كه روبروى سراى آن مرد بود، منتظر نشست. چون نيمى از شب بگذشت بانگ فرياد و شيون به آسمان بلند شد و مردم را ديد كه به خانه آن مرد مى‌روند. پرسيد: چه شده است؟ گفتند: فلانى بدون آنكه بيمار يا مريض باشد، امشب نا گهانى جان سپرد. آن مرد به نزد ابو يوسف و محمّد بن الحسن بازگشت و آنان را از اين ماجرا آگاه كرد، ابو يوسف و محمّد بن الحسن نزد امام هفتم آمده عرض كردند:

ما دانستيم كه تو علم حلال و حرام را مى‌دانى، اما از كجا دانستى كه اين مرد امشب مى‌ميرد؟ امام پاسخ داد: از درى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله علم خويش را به على بن ابى‌طالب عليه السلام تعليم فرمود.

آن دو با شنيدن اين جواب مات و متحيّر ماندند و نتوانستند پاسخى به آن‌حضرت بدهند. [١]

بدين سان امام موسى بن جعفر عليهما السلام همچون پيامبران و اولياى بزرگوار خداوند از زمان مرگ افراد آگاه بود.

٢- همچنين آن‌حضرت به اذن خداوند از زبانهاى گوناگونى كه مردم بدانها تكلّم مى‌كردند، مطلع بود. در حديثى از ابن ابى حمزه آمده است كه گفت: نزد حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام بودم كه ٣٠ غلام را كه از حبشه براى او خريده بودند، به محضرش آوردند. يكى از آنها كه نيكو

[١] - بحارالانوار، ج ٢، ص ٦٤- ٦٥.