زندگانى باب الحوائج حضرت موسى بن جعفر(ع) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٨١ - د- شجاعت و استقامت
نشستم. او گفت: گناه يا بايد از بنده باشد يا از پروردگارش و يا از هر دو.
پس اگر از خدا باشد پس او عادلتر و منصفتر از آن است كه به بندهاش ستم كند و او را به كارى كه مرتكب نشده، مؤاخذه نمايد و اگر از هر دو سر زده باشد خدا شريك گناه اوست در اين مورد شايسته است كه طرف قوى نسبت به بنده ضعيف خود انصاف را رعايت كند و اگر گناه فقط از بنده سرزده باشد پس مجازات تنها بر بنده اعمال مىشود و نهى تنها متوجّه اوست و او به تنهايى مستحق پاداش و عقاب است و بهشت و دوزخ بر او واجب مىشود.
من با شنيدن اين پاسخ گفتم: ذرية بعضها من بعض.
د- شجاعت و استقامت
امام كاظم با همان قدرت و اراده بزرگى كه پيامبران عليهم السلام از آن بر خوردار بودند، رسالت انبيا را بر دوش گرفت. او با تمام مظاهر طغيان استكبار و فساد و تنها با اتّكا بر پروردگار جهانيان به رويارويى برخاست.
هنگامى كه فضل بن ربيع نزد آنحضرت آمد عرض كرد:
اى ابو ابراهيم! خداوند تو را رحمت كند براى مجازات آماده شو، آنحضرت به وى فرمود:
آيا «مالك دنيا وآخرت پشتيبان من نيست؟ امروز نمىتوانيد به من آسيبى برسانيد، انشاء اللَّه».
همچنين هنگامى كه بر هارونالرشيد، اين فرمانرواى سركش ومغرور