از محمّد بن حسين، على بن حسان واسطى، موسى بن بكر روايت شده است كه گفت: امام موسى كاظم يادداشتى به من داد كه در آن مسائلى نوشته شده بود و به من فرمود: بدانچه در اين يادداشت آمده عمل كن. من يادداشت را زير مصلّايم نهادم و در مورد آن كوتاهى روا داشتم. روزى از پيش آن‌حضرت مى‌گذشتم كه يادداشت را در دستش ديدم او در مورد آن يادداشت از من سؤال كرد و من پاسخ دادم كه در منزل است. آن‌حضرت فرمود: اى موسى! هر گاه كارى به تو امر كردم آن را به انجام رسان و گرنه بر تو خشمگين مى‌شوم. [١]

٥- گاه موقعيّتى پيش مى‌آمد كه امام موسى بن جعفر عليهما السلام مى بايست براى تربيّت و پرورش شيعيانش و متواضع ساختن آنها در برابر حق و دور كردنشان از تكبّر و خود بزرگ بينى دست به كار اعجاز مى‌شد تا بدين وسيله ياران خود را به مرتبه «حزب اللَّه»- كه برخوردارى از مال يا مقام و يا دانش موجب اختلاف و تفاضل آنان نمى‌شود- ارتقا دهد.

براى اين منظور اجازه دهيد ماجراى على بن يقطين، وزير هارون الرشيد را براى شما بازگو كنيم. على بن يقطين چه بسا به خاطر مقامى كه در دستگاه حكومت هارون داشت دچار غرور مى‌شد و خود را از ساير مؤمنان بالاتر و بزرگ‌تر مى‌پنداشت. حال ببينيم كه امام چگونه او را پرورش مى‌كند و با به كارگيرى قدرت الهى خويش چگونه روح تقوا را در ضمير او مى‌دمد.

[١] - بحارالانوار، ج ٤٨، ص ٤٤.