گويد: در اين هنگام چند تن از ياران مسلّح خليفه بر آن مرد هجوم برده وى را دستگير كردند و اين آخرين اطلاعى است كه ما از اين مرد داريم و از آنچه پس از اين ماجرا بر سر وى آمد، نا آگاهيم. [١]

حادثة دستور هشام بن عبد الملك به حضرت باقر براى حركت از مدينه به سوى شام از چگونگى رابطه امام با دستگاه سياسى وقت و مسائلى كه از آنها در فشار بود و نيز شيوه مبارزه آن‌حضرت با اين دستگاه پرده بر مى‌دارد. ما در اينجا به ذكر روايتى تاريخى مى‌پردازيم تا خوانندگان بتوانند در اين باره بيشتر انديشه كنند. البته در شرح اين واقعه، روايات و مدارك مختلفى در دست است، ولى ما روايتى را كه از همه مفصل تر است، برگزيده‌ايم.

از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه فرمود:

«در يكى از سالها هشام بن عبد الملك به سفر حج رفت در اين سال محمّد بن على و پسرش جعفر بن محمّد عليهما السلام نيز به حج رفتند. امام صادق فرمود: سپاس خدا را كه به حق، محمّد را به پيامبرى فرستاد و ما را بدو بزرگ و گرامى داشت. ما برگزيدگان خداوند بر خلقش و بهترين بندگان و خلفاى او هستيم. پس خوشبخت كسى است كه از ما پيروى كند و تيره روز آن كه با ما به دشمنى برخيزد و ستيزه جويد.

سپس گفت: مسلمه برادرش را از آنچه شنيده بود آگاه كرد، امّا وى بر ما خرده‌اى نگرفت تا آنكه او به دمشق رفت و ما نيز رهسپار مدينه‌

[١] - حلية الاولياء، ص ٢٣٧.