زندگاني باقر العلوم حضرت محمد بن علي عليه السلام - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٠ - خصلتهاى پسنديده

او از كتاب پروردگارش، معارف دينى را الهام مى‌گرفت تا آنجا كه راويان را وامى‌داشت تا از وى در باره منشأ قرآنى گفته‌هايش سؤال كنند.

ابو الجارود در اين باره ماجرايى نقل كرده است. وى مى‌گويد:

ابوجعفر عليه السلام فرمود: چون در باره چيزى با شما سخن گفتم مرا از سر چشمه قرآنى آن بپرسيد. سپس فرمود: خداوند از قيل و قال و تباه شدن مال و بسيار سؤال كردن نهى فرموده است. پرسيدند: اى فرزند رسول خدا اين مورد در كجاى قرآن آمده است؟

فرمود: خداوند عز و جل در كتابش مى‌فرمايد:

(لَا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِن نَجْوَاهُمْ ...) [١]

«هيچ خيرى در بسيارى از نجواهاى آنان نيست.»

و مى‌فرمايد:

(وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاءَ أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَاماً) [٢]

«و اموالى كه خداوند شما را به‌نگاهبانى آن گماشته به‌دست سفيهان مدهيد.»

و نيز مى‌فرمايد:

(لَاتَسْأَلُوا عَنْ أَشْيَاءَ إِن تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ) [٣]

«از چيزهايى مپرسيد كه چون براى شما آشكار شود، بدتان مى‌آيد و غمناك مى‌شويد.»


[١] - سوره نساء، آيه ١١٤.

[٢] - سوره نساء، آيه ٥.

[٣] - سوره مائده، آيه ١٠١.