زندگاني باقر العلوم حضرت محمد بن علي عليه السلام - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧١ - دوران زندگى امام باقر عليه السلام

پيامبرش فرمود:

(لَاتُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ) [١]

«با شتاب و عجله زبان به خواندن قرآن مگشاى.»

كسى كه زبانش را به خواندن قرآن جز براى ما حركت نداده بود خداوند بدو فرمود كه تنها ما و نه ديگران را بدين امر اختصاص دهد.

از اين رو او تنها با برادرش على و نه ديگر يارانش، راز مى‌گفت. پس خداوند آيه‌اى در اين باره فرو فرستاد و فرمود:

(وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ) [٢]

«و گوش شنوا آن پند را نگه تواند داشت.»

رسول خدا صلى الله عليه و آله به اين خاطر به يارانش گفت: از خدا خواستم كه گوش تو را اين گونه گرداند اى على و به همين خاطر بود كه على بن ابى طالب در كوفه فرمود:

رسول خدا صلى الله عليه و آله هزار باب از علم به من آموخت كه هر بابى هزار باب داشت. رسول خدا صلى الله عليه و آله تنها امير المؤمنين عليه السلام را كه گرامى ترين مردم در نزد وى بود، به اين اسرار خويش اختصاص داد و چنان كه خداوند پيامبرش را محرم اسرار خويش گردانيد پيامبر هم برادرش على را، و نه كس ديگر از قوم خود را، محرم رازهاى خويش قرار داد تا آنكه اين اسرار به ما رسيد و ما وارث آنها شديم نه كس ديگر از قوم و نژاد ما.