زندگاني باقر العلوم حضرت محمد بن علي عليه السلام - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧ - پيشگفتار

أَن نَّأْتِيَكُم بِسُلْطَانٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ) [١]

«ماجز بشرى همانند شما نيستيم لكن خداوند بر هر كس ازبندگانش كه خواهد منت نهد و ما را نيست كه معجزه‌اى آوريم مگر با اذن خدا، ومؤمنان بايد بر خداوند توكل كنند.»

شايد همين كه خداوند مى‌دهد اوليايش در معرض شكنجه‌ها و آزارها قرار گيرند، بدان جهت باشد كه از يك‌سو مردم آنان را تا مرز خدايى بالا نبرند و خود سقوط كنند واز سوى ديگر به خاطر اين‌فشارها وسختتيهايى كه متحمل مى‌شوند، بر درجات آنان در پيشگاهش بيفزايد، از طرفى هم به مردم ساده‌لوح بفهماند كه از ترس شكنجه و فشار و فرار از آن دست از دين نشويند.

اينك زمانى به نوشتن درباره زندگى پنجمين پيشواى شيعه و هفتمين الگوى والاى معصوم عليه السلام مى‌پردازم كه‌كنار مرقد زينب بزرگ بانوى جهان اسلام، در شام مسكن گزيده‌ام و از خداوند مى‌خواهم نور هدايت امام‌باقر عليه السلام را بر ما تمام كند و ما را از پايدارترين پيروان آن حضرت و نيك فرجام ترينشان قرار دهد!

انّه ولىُّ التّوفيق‌

محمّدتقى مدرّسى‌


[١] - سوره ابراهيم، آيه ١١.