مناسك حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٥٤ - مسائل اين باب

سرمه‌اى زند كه سياه نباشد و زينتى به شمار نيايد كفّاره‌اى به او تعلّق نمى‌گيرد.

و نيز بر مُحرِم روا نيست كه سرمه‌اى معطر به كار بندد.

احتياط مستحب آن است كه سرمه سياه به كار برده نشود حتّى اگر زينت به شمار نيايد.

ششم- ديدن خويش در آينه:

مُحرِم نمى‌تواند خويش را در آينه نگاه كند، زيرا اين كار جزو زينت است، امّا نگاه كردن در آينه به منظورهاى ديگرى چنانچه راننده از آينه پشت خود را نگاه مى‌كند، يا نگاه كردن در آينه به منظور مداواى زخم و وارسى كردن پيرامون بيمارى و نظاير آن اشكالى ندارد.

ولى آنچه گاهى بر مُحرِم اتّفاق مى‌افتد و چشم او بى‌هيچ عمدى به آينه حمامها و يا آسانسورها مى‌افتد بدور از اشكال است. اگرچه احوط آن است كه به قدر توان از همه آنها دورى كند، ولى اگر نتوانست مستحب آن است كه پس از هر مورد بگويد: «لبّيك»، از جهت نگاه كردن در آينه، كفّاره تعلّق نمى‌گيرد.

هفتم- پوشيدن كفش و جوراب:

شخص مُحرِم نمى‌تواند كفش و يا جورابى به پا كند كه پاى او را بپوشاند و ظاهر آن را پنهان دارد. اينك تفصيل آن از خلال چند مسأله به شرح زير است:

١- باكى نيست اگر فرد دمپايى به پا كند كه ظاهر پا را نپوشاند،